Zamana Mektup; Dik bir tepeden aşağıya durmadan yuvarlanan bir kaya parçası gibi hızlı bir şekilde geçen zaman, beni nereye götürüyorsun. Engebeli yerlerde bir sağa bir sola yukarı ve aşağıya yalpalayarak hızla geçiyorsun. Müsaade etmiyorsun ki durayım. Biraz soluklanayım. Görmezden gelmek istediğim yerlerin var; onlardan atlayayım geçip gideyim. Geri de döndürmüyorsun. Tam sana alıştım akışına ayak uydurayım dediğimde aniden hızlanıyorsun. Beni yüksek yerlerden fırlatırcasına akıyorsun. Bazen de yavaşlıyorsun. O kadar ki sanki hareket etmiyormuş gibi sürüklüyorsun beni. Yavaş yavaş döndürüyorsun. Fikirlerim de seninle birlikte değişiyor sürekli. Koştururcasına kararlar alıyorum bazen. Bazen de ne halin varsa gör diyerek bırakıyorum senin akışına kendimi.
İtiraf etmeliyim, başlarda seni fark etmedim. Kendi kendime gidiyorum sanıyordum… Bir ara senden daha hızlı davrandığımı bile düşündüğüm oldu. Hızlanmam ve yavaşlamam konusunda kararları kendimin verdiğini sanıyordum.
Çoğu zaman da gizlendin benden seni hiç fark etmedim. Bazen aynalara bazen eskiden çekindiğim resimler hatırlattı Seni bana. Nedir Seni sürekli unutturan iksirli his. Varlığını örten yorgan. Tuhafsın ne tam varsın ne de hiç yoksun…
Tam sana alıştığımı düşünürken derken yine yeniden yeni bir menzile doğru çekip duruyorsun beni. Sahi Sen nereye gidiyorsun…
Çocukken aramız çok iyiydi. Güler oynardık seninle. Çok da düşünmezdik açıkçası seni ve sonrasını. Biraz büyür gibi oldum, oyuncaklarımı elimden aldın önce. Sonra yavaş yavaş ciddileştin benimle. Gerçekler diye bazı şeyleri fısıldadın kulağıma. Önceleri aldırmıyordum ama şaka yapmadığını anladığımda bende ciddileştim. Sorumluklardan bahsettin sonra. Taşımam için sırtıma attın iteklemeye başladın. Hâsılı seninle çok maceralarımız oldu. Şimdilerde ben biraz bayatladım, sen hala tazesin.
Sana bazı sorularım var, cevaplarsan çok memnun olurum. Sen kendin mi beni sürüklüyorsun yoksa bir şeye hizmet mi ediyorsun? “Kader” ile yakınlığın nedir? Nedir seni benimle arkadaş eden saik? Taşı tam gediğine koyuşundan anlıyorum; Belli ki sen bir şeye hizmet ediyorsun. Rastgele görünmüyor geliş ve gidişlerin. Hadiseler öyle kafasına göre gelişmiyor. Her zaman sebep ve sonuç ilişkisine göre de hareket etmiyorsun. Sen mi benim içimdesin, ben mi senin içindeyim? Cevaplarını vicdanımın posta adresine manalar olarak göndermeni rica ederim. Selam ve sevgilerle..
Zemini kaygan, zamanı akıcı buluyorsun. Teşhisin doğru.. onlar senin keyfine göre şekillenmez. Sen, marifetinle uyum sağlamaya gayret göster…Kuş Sütü
